De SILIKE Si-TPV 2150-serie is een dynamisch gevulkaniseerd elastomeer op siliconenbasis, ontwikkeld met behulp van geavanceerde compatibiliteitstechnologie. Bij dit proces wordt siliconenrubber in SEBS verspreid als fijne deeltjes, met een afmeting van 1 tot 3 micron onder een microscoop. Deze unieke materialen combineren de sterkte, taaiheid en slijtvastheid van thermoplastische elastomeren met de gewenste eigenschappen van siliconen, zoals zachtheid, een zijdezacht gevoel en weerstand tegen UV-licht en chemicaliën. Bovendien zijn Si-TPV-materialen recyclebaar en kunnen ze opnieuw worden gebruikt in traditionele productieprocessen.
Si-TPV kan direct als grondstof worden gebruikt en is specifiek ontworpen voor soft-touch overmolding-toepassingen in draagbare elektronica, beschermhoesjes voor elektronische apparaten, auto-onderdelen, hoogwaardige TPE's en de TPE-draadindustrie.
Naast direct gebruik kan Si-TPV ook dienen als polymeermodificator en procesadditief voor thermoplastische elastomeren of andere polymeren. Het verbetert de elasticiteit, vereenvoudigt de verwerking en versterkt de oppervlakte-eigenschappen. In combinatie met TPE of TPU zorgt Si-TPV voor een langdurig glad oppervlak en een aangenaam gevoel, terwijl het tevens de kras- en slijtvastheid verbetert. Het vermindert de hardheid zonder de mechanische eigenschappen negatief te beïnvloeden en biedt een betere weerstand tegen veroudering, vergeling en vlekken. Bovendien kan het een gewenste matte afwerking op het oppervlak creëren.
In tegenstelling tot conventionele siliconenadditieven wordt Si-TPV geleverd in korrelvorm en verwerkt als een thermoplast. Het verspreidt zich fijn en homogeen door de polymeermatrix, waarbij het copolymeer fysiek aan de matrix wordt gebonden. Dit elimineert de problemen met migratie of "bloei", waardoor Si-TPV een effectieve en innovatieve oplossing is voor het verkrijgen van zijdezachte oppervlakken in thermoplastische elastomeren of andere polymeren. Bovendien zijn er geen extra verwerkings- of coatingstappen nodig.
De Si-TPV 2150-serie kenmerkt zich door een langdurig huidvriendelijk, zacht aanvoelend oppervlak, goede vlekbestendigheid, de afwezigheid van weekmakers en weekmakers, en het feit dat er na langdurig gebruik geen neerslag ontstaat. Het dient als kunststofadditief en polymeermodificator en is met name geschikt voor de bereiding van zijdezachte, aangename thermoplastische elastomeren.
Vergelijking van de effecten van Si-TPV-kunststofadditief en polymeermodificator op de prestaties van TPE
Si-TPV fungeert als een innovatieve textuurmodificator en verwerkingsadditief voor thermoplastische elastomeren en andere polymeren. Het kan worden gemengd met diverse elastomeren en technische of algemene kunststoffen, zoals TPE, TPU, SEBS, PP, PE, COPE, EVA, ABS en PVC. Deze oplossingen dragen bij aan een hogere verwerkingsefficiëntie en verbeteren de kras- en slijtvastheid van de afgewerkte componenten.
Een belangrijk voordeel van producten gemaakt met TPE- en Si-TPV-mengsels is de creatie van een zijdezacht, niet-plakkerig oppervlak – precies de tactiele ervaring die eindgebruikers verwachten van voorwerpen die ze vaak aanraken of dragen. Deze unieke eigenschap vergroot het scala aan potentiële toepassingen voor TPE-elastomeermaterialen in diverse industrieën. Bovendien verbetert de toevoeging van Si-TPV als modifier de flexibiliteit, elasticiteit en duurzaamheid van de elastomeermaterialen, terwijl het productieproces tegelijkertijd kosteneffectiever wordt.
Moeite met het verbeteren van de prestaties van TPE? Si-TPV kunststofadditieven en polymeermodificatoren bieden de oplossing.
Inleiding tot TPE's
Thermoplastische elastomeren (TPE's) worden ingedeeld op basis van hun chemische samenstelling, waaronder thermoplastische olefinen (TPE-O), styreenverbindingen (TPE-S), thermoplastische vulkanisaten (TPE-V), polyurethanen (TPE-U), copolyesters (COPE) en copolyamiden (COPA). Hoewel polyurethanen en copolyesters voor sommige toepassingen wellicht te complex zijn, bieden meer kosteneffectieve opties zoals TPE-S en TPE-V vaak een betere oplossing.
Conventionele TPE's zijn fysieke mengsels van rubber en thermoplasten, maar TPE-V's verschillen doordat de rubberdeeltjes gedeeltelijk of volledig zijn verknoopt, wat hun prestaties verbetert. TPE-V's hebben een lagere compressie-set, een betere chemische en slijtvastheid en een hogere temperatuurstabiliteit, waardoor ze ideaal zijn als vervanging voor rubber in afdichtingen. Daarentegen bieden conventionele TPE's een grotere flexibiliteit in formulering, een hogere treksterkte, elasticiteit en kleurbaarheid, waardoor ze geschikt zijn voor producten zoals consumentenartikelen, elektronica en medische apparaten. Ze hechten ook goed aan stijve substraten zoals PC, ABS, HIPS en nylon, wat een voordeel is voor toepassingen met een zachte aanraking.
Uitdagingen met TPE's
TPE's combineren elasticiteit met mechanische sterkte en verwerkbaarheid, waardoor ze zeer veelzijdig zijn. Hun elastische eigenschappen, zoals compressie en rek, zijn afkomstig van de elastomeerfase, terwijl de trek- en scheursterkte afhangen van de kunststofcomponent.
TPE's kunnen, net als conventionele thermoplasten, bij verhoogde temperaturen worden verwerkt, waarbij ze in de smeltfase terechtkomen. Dit maakt efficiënte productie mogelijk met behulp van standaard kunststofverwerkingsapparatuur. Ook hun bedrijfstemperatuurbereik is opmerkelijk: van zeer lage temperaturen – dicht bij het glasovergangspunt van de elastomeerfase – tot hoge temperaturen die het smeltpunt van de thermoplastische fase benaderen. Dit draagt bij aan hun veelzijdigheid.
Ondanks deze voordelen blijven er echter diverse uitdagingen bestaan bij het optimaliseren van de prestaties van TPE's. Een belangrijk probleem is de moeilijkheid om een balans te vinden tussen elasticiteit en mechanische sterkte. Het verbeteren van de ene eigenschap gaat vaak ten koste van de andere, waardoor het voor fabrikanten lastig is om TPE-formuleringen te ontwikkelen die een consistent evenwicht tussen de gewenste eigenschappen behouden. Bovendien zijn TPE's gevoelig voor oppervlaktebeschadigingen zoals krassen en beschadigingen, wat een negatieve invloed kan hebben op zowel het uiterlijk als de functionaliteit van producten die van deze materialen zijn gemaakt.